
امیر فضلی تنها نیشابوری قهرمان جهان و اولین ایرانی قهرمان MMA جهان با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش غریبانه از دنیای ورزش قهرمانی خداحافظی کرد.
قهرمان نیشابوری ووشو و MMA با انتشار دلنوشتهای در صفحه شخصی خود، از پایان دوران فعالیتش در ورزش قهرمانی خبر داد؛ خداحافظیای که در آن از سالها مبارزه برای ایران، خانواده و نیشابور گفت و تأکید کرد که مسیرش در آموزش نسل بعد ادامه خواهد داشت.
امیر فضلی، قهرمان نیشابوری ووشو و MMA، پس از ۲۸ سال فعالیت در ورزش قهرمانی، با انتشار متنی در صفحه شخصی خود از خداحافظی با دنیای قهرمانی خبر داد.فضلی در ابتدای این دلنوشته با اشاره به پایان دوران مبارزه خود نوشت: «سفر من در جنگیدن روی سکو ووشو و داخل قفس MMA به پایان رسید» و از بوسیدن و آویزان کردن دستکشهایش و خداحافظی با سالهایی گفت که بخش بزرگی از زندگی او را شکل داده است.
این ورزشکار نیشابوری همچنین با اشاره به آسیبهای جسمی و جراحیهای متعدد دوران فعالیت حرفهای خود، از بدنش بابت فشارهایی که در این سالها تحمل کرده عذرخواهی و از آن قدردانی کرد.فضلی در بخش دیگری از این پیام تأکید کرده است که در مسیر قهرمانی، افتخار برای وطن، خانواده، شهر و عزیزانش همواره برای او در اولویت بوده است.
او در همین زمینه نوشته است که توانسته با افتخار عنوان تنها قهرمان جهان در تاریخ نیشابور را به دست آورد و همچنین به عنوان اولین قهرمان جهان MMA در تاریخ ایران ثبت شود.
«هیچ ورزشگاه، میدان، خیابان یا کوچهای به نام من نشد»
یکی از بخشهای قابل توجه دلنوشته امیر فضلی، اشاره او به دیده نشدن نامش در شهر نیشابور است. قهرمان جهان در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ در این باره نوشته است: «میدانم که هیچ ورزشگاهی، میدانی، خیابانی و یا کوچه به نام من ثبت نشده» چون پذیرفته ام جامعه من قهرمان زنده نمی پذیرد باید بمیرم تا پذیرفته شوی. فضلی در ادامه این بخش از نوشته خود آورده است که اگرچه امروز نامی از او بر ورزشگاه، میدان، خیابان یا کوچهای در نیشابور ثبت نشده، اما امیدوار است «۱۰۰ سال آینده بچهها و نوههای شما» به او افتخار کنند.
با این حال، خداحافظی فضلی به معنای پایان فعالیت ورزشی او نیست. قهرمان نیشابوری در ادامه دلنوشته خود تأکید کرده است که هنوز رسالتش به پایان نرسیده و قصد دارد دانش و تجربه سالهای مبارزه را به دیگر ورزشکاران منتقل کند.
او اعلام کرده است که این مسیر را چه در باشگاه شخصی خود و چه در تیم ملی ادامه خواهد داد و تلاش میکند دین خود را به ورزش و نسلهای بعدی ادا کند.امیر فضلی در پایان با خطاب قرار دادن خودش نوشت: «از تو ممنونم امیر فضلی که هیچوقت کم نیاوردی.»




